กลิ่นรวงทอง

ท่ามกลางเปลวแดดแผดเผาดังไฟ
กลางผืนดินนาไร่ ขอบฟ้ากว้างไกลสุดตา
ใครหนอสู้ทนทํางานกลางนา
ไล่ควายลุยดุ่มไถฟันฝ่า
คราดนาล้าเมื่อยระบม

รุ่งจนจวบคํ่าตรากตรําเหงื่อนอง
แปลงผืนดินงานผ่อง เป็นทุ่งรวงทองน่าชม
ยามหนาวคงยืนฝืนสู้แรงลม
เก็บเดียวเกี่ยวข้าวมัดฟ่อนกลม
ระดมแรงนวดสุดใจ

* จากแรงเป็นรวงเหลืองงามจนขาวผ่อง
เกิดจากทุ่งรวงทอง เกิดจากสอง...มือใคร
รสข้าวหอมกรุ่น หอมเอยละมุนละไม
หอมเอยหอมในนํ้าใจของหมู่ชาวนา

** หยาดเหงื่อรินหยดรดลงพื้นดิน
จนผิวเกรียมโชยกลิ่น ทํากินอยู่กลางท้องนา
บ่ท้อบ่ถอย สู้ทนเรื่อยมา
พอเพียงวันหนึ่งชีวิตชาวนา
ลืมตาและหายใจ

(ซํ้า *, **)