นางงามตู้กระจก

*นํ้าตานองอาบสองแก้ม
สายลมแย้มพัดผ่านมา
นาฬิกาบอกเวลา
ดังเตือนว่าเลยเวลานอน

ทอดถอนใจให้คำนึง
หวังวันหนึ่งให้ผ่านใป
ร่างของเธอปรนเปรอชาย
ด้วยดวงใจแหลกเหลวระบม

สังคมทรามทรามเพราะคน
ความยากจนใครทนได้
พ่อก็แก่แม่ไม่สบาย
น้องหญิงชายวัยกำลังหม่ำ

ชํ้าเพราะความที่เธอจน
นี่หรือคนสงคมรังเกียจ
ช่วยผู้ชายระบายความเครียด
สิบร้อยพันยันรัฐมนตรี

**เป็นนวลนางในอ่างนํ้า เป็นนางงามตู้กระจก
นํ้าตาตกหัวอกเธอล้มเหลว
ใครจะรู้ใครจะเห็น
ใครจะเป็นผู้เห็นใจ ใครจะมาคิดจริงใจ
ผ่านเลยไปไม่จริงจัง
(ชํ้า *)

***ทอดถอนใจให้คำนึง
หวังวันหนึงให้ผ่านไป
เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย
น้องหญิงชายได้เล่าเรียน
(ชํ้า **, *, ***)

เพี่อพ่อแม่เป็นอยู่สบาย
น้องหญิงชายได้เล่าเรียน